Blog Biblioteki IV LO

Wojna, ukraiński front i książka, która zgarnęła dwie najważniejsze literackie pochwały w kraju. Brzmi jak temat, przy którym część z Was właśnie przewinęła stronę? Spokojnie. Dajcie mi chwilę. Obiecuję, że nie będzie kartkówki ze znajomości lektur ani pytania o symbolikę trzeciego akapitu na stronie 147. 4 października poznaliśmy laureata tegorocznej Nagrody Literackiej Nike. A właściwie laureata podwójnego, bo Szczepan Twardoch zdobył zarówno nagrodę jury, jak i Nike Czytelników za powieść Null . Dwa wyróżnienia, jedna książka i temat, od którego trudno uciec. Nawet jeśli bardzo się chce. Dobra, ale czym właściwie jest ta cała Nike? Nie, nie chodzi o nowe sneakersy, choć nazwa mogłaby sugerować coś zupełnie innego. Nagroda Literacka Nike to jedno z najważniejszych wyróżnień dla polskich książek. Przyznawana jest od 1997 roku i co roku wywołuje dyskusje, zachwyty, czasem zdziwienie, a niekiedy zapewne również pytanie: „Ale kto to w ogóle czyta?”. Do finału trafia siedem książek. Mog...

  „Znowu ta Lalka?” No właśnie. I to jest chyba pierwsze pytanie, które może zadać ktoś, kto właśnie zobaczył zapowiedzi nowego serialu Netflixa. Bo przecież „Lalkę” już mieliśmy. Mieliśmy film Wojciecha Jerzego Hasa z 1968 roku. Mieliśmy serial Ryszarda Bera z 1977 roku. Mamy setki opracowań, streszczeń, interpretacji, bryków, podcastów, memów i prawdopodobnie wystarczającą liczbę prezentacji maturalnych, żeby zapełnić nimi kilka szkolnych bibliotek. A teraz dostajemy kolejną „Lalkę” . I żeby było ciekawiej — nie jedną. Najpierw, 16 września, Netflix wypuścił sześcioodcinkowy serial Pawła Maślony z Tomaszem Schuchardtem jako Wokulskim i Sandrą Drzymalską jako Izabelą Łęcką. A już 30 września do kin wchodzi kolejna ekranizacja , tym razem w reżyserii Macieja Kawalskiego, z Marcinem Dorocińskim i Kamilą Urzędowską. Czy ktoś naprawdę zatęsknił za Wokulskim aż tak bardzo? A może problem polega na tym, że „Lalka” wcale się nie zestarzała? Bo „Lalka” nie jest o tym, co myślicie Jeśli kt...

W Bibliotece Maczka mamy nowy cotygodniowy zwyczaj. Książka Tygodnia to nasz biblioteczny wybór jednej historii, którą w danym tygodniu szczególnie polecamy. Takiej, po którą — naszym skromnym zdaniem — naprawdę warto sięgnąć. Nie będziemy Wam wciskać każdej książki na siłę. Bez obaw. Mamy swoje standardy. 😉 Za to raz w tygodniu wybierzemy dla Was tę jedną, przy której bibliotekarka patrzy na półkę i mówi: „Ooo, tę to ja bym Wam dała do ręki”. I właśnie nadszedł ten moment. ❤️ „CO PRZYNIESIE JUTRO” – MELISSA DA COSTA Czy wiecie, co jest najgorsze w przyszłości? Że nie da się jej sprawdzić w internecie. Nie ma instrukcji obsługi. Nie ma opinii użytkowników. Nie ma nawet przyzwoitego FAQ. Nie wiadomo, co się wydarzy jutro. I całe szczęście. Bo właśnie o tym jest „Co przyniesie jutro” Melissy Da Costy. To książka o życiu, które — jak to życie — ma wyjątkowo kiepski zwyczaj robienia nam niespodzianek wtedy, kiedy akurat wydaje nam się, że wszystko mamy już poukładane. O ludziach, którzy...

  📚 Biblioteka wraca. I ma dla Was kilka wiadomości. Wakacje się skończyły. Plecaki wróciły na ramiona, budziki znowu mają znaczenie, a biblioteka po dwóch miesiącach ciszy otwiera podwoje . I wygląda na to, że książki naprawdę się stęskniły. Niektóre czekały cierpliwie. Inne najwyraźniej straciły cierpliwość i zaczęły spadać z półek , licząc na to, że ktoś je wreszcie zauważy i zabierze ze sobą. Trudno powiedzieć, czy to przypadek, czy bardzo subtelna forma promocji. Lektury też wróciły. Stoją na półkach i nieśmiało puszczają oko . Tak, wiemy. Nie wszyscy na ich widok mają ochotę rzucić wszystko i biec czytać. Nie będziemy Was oszukiwać. Ale może któraś z nich okaże się mniej straszna, niż zapamiętaliście? 😉 🕒 Kiedy możecie do nas wpaść? Od poniedziałku do piątku, w godzinach 7.30–15.30. Przed lekcjami, po lekcjach, na przerwie — drzwi są otwarte. 📌 Zanim ruszycie między regały… Kilka podstawowych zasad: 1. 📚 Na koncie można mieć 3 wypożyczone książki. 2. ⏳ Lektury wypożyczam...

Okiem bibliotekarki: nie zawsze potrzebujemy smoków Mam teorię. Niepopartą żadnymi badaniami, wykresami ani opiniami ekspertów, ale za to wieloletnią obserwacją czytelników. Przez większą część roku lubimy książki, które pędzą. Muszą się dziać rzeczy. Najlepiej dużo rzeczy. Ktoś kogoś ściga, ktoś odkrywa rodzinny sekret sprzed stu lat, ktoś walczy z przeznaczeniem, smokiem albo seryjnym mordercą. A najlepiej ze wszystkimi naraz. Tymczasem przychodzi lato. Robi się cieplej, dni są dłuższe, a człowiek zwalnia. I nagle okazuje się, że nie zawsze potrzebujemy wielkich bitew, spektakularnych zwrotów akcji i końca świata na trzystu stronach. Czasem wystarczy dobra historia. Taka o ludziach. O ich błędach, marzeniach, stratach i nadziejach. O życiu, które nie jest idealne, ale jest prawdziwe. I właśnie takie książki trafiły ostatnio na nasze półki. To nie są powieści, które będą krzyczeć z regału: „Halo! Jestem sensacją TikToka!” albo „Przeczytaj mnie, a odmienisz swoje życie w siedem kroków”...

Okiem bibliotekarki: młodzież czyta byle co? To usiądźcie, musimy porozmawiać Jest taki gatunek opinii, który ma się świetnie od co najmniej kilkudziesięciu lat. „Młodzież już nie czyta.” Zazwyczaj wypowiadają go ci sami ludzie, którzy narzekają na pogodę, ceny masła, długość wakacji i fakt, że kiedyś wszystko było lepsze. Tymczasem ja codziennie widzę coś zupełnie innego. Widzę uczniów, którzy potrafią czekać kilka miesięcy na premierę kolejnego tomu ulubionej serii. Widzę tych, którzy wpadają do biblioteki „tylko oddać książkę”, a wychodzą z trzema kolejnymi pod pachą. Widzę listy tytułów zapisane w telefonach, na karteczkach i w szkolnych zeszytach. Widzę emocje, kiedy przychodzi długo wyczekiwana nowość. I wiecie co? Młodzież czyta. Po prostu nie zawsze to, co dorośli chcieliby zobaczyć na ich półkach. Nie szukają grzecznych historii. Nie interesuje ich literatura, która ma ich czegoś nauczyć tylko dlatego, że ktoś tak postanowił. Szukają książek, które coś w nich poruszą. Takich, ...