Blog Biblioteki IV LO

 RECENZJA Są książki, które czytasz szybko, odkładasz na półkę i po tygodniu ledwo pamiętasz imiona bohaterów. Ale są też takie historie, które wchodzą do głowy cicho, powoli, trochę jak rozmowa z kimś bliskim późnym wieczorem. I właśnie taka jest dla mnie książka „Niemożliwe życie” Matta Haiga. Po „Bibliotece o północy” wiedziałam już, że Haig potrafi pisać o ludzkich emocjach w sposób wyjątkowy — bez wielkich fajerwerków, ale za to tak, że człowiek nagle zatrzymuje się na jednym zdaniu i myśli: „Kurczę, chyba właśnie tego potrzebowałam”. Dlatego byłam bardzo ciekawa, czym zaskoczy mnie tym razem. I nie zawiodłam się ani trochę. „Niemożliwe życie” to historia Grace — emerytowanej nauczycielki matematyki, która po stracie męża i wielu życiowych rozczarowaniach nagle trafia na Ibizę. I nie, to nie jest kolejna lekka historia o wakacjach i drinkach z palemką. Wręcz przeciwnie. To opowieść o samotności, o szukaniu sensu i o tym, że czasami życie potrafi zaskoczyć wtedy, kiedy już praw...

RECENZJA Są takie książki, na które człowiek czeka jak na nowy sezon ulubionego serialu. I dla mnie dokładnie taką książką była „Atmosfera” Taylor Jenkins Reid. Wiedziałam, że będzie dobrze, ale nie spodziewałam się, że aż TAK dobrze. Taylor po raz kolejny zrobiła coś absolutnie nielegalnego — wzięła moje emocje, wrzuciła je do rakiety i wysłała prosto w kosmos. „Atmosfera” opowiada o Joan Goodwin, kobiecie, która trafia do programu NASA i zaczyna szkolenie astronautów w czasach, gdy podbijanie kosmosu było marzeniem, ale też gigantycznym ryzykiem. Brzmi trochę jak historia o nauce i rakietach? Spokojnie. To przede wszystkim opowieść o ludziach, ambicjach, miłości, presji i o tym, jak bardzo można pogubić siebie, próbując dosięgnąć gwiazd. I serio — ta książka ma WSZYSTKO. Klimat retro NASA? Jest. Genialnie napisane relacje? Są. Bohaterowie, których chce się adoptować? Oczywiście. Emocjonalne sceny, po których trzeba odłożyć książkę i patrzeć w sufit? Jak najbardziej. Taylor Jenkins Re...

Młodzi nie czytają? To kto wypożycza te wszystkie książki? Raport o czytelnictwie 2025, czyli kilka faktów, które psują stereotypy Od lat słyszymy to samo: „Młodzież tylko scrolluje.” „Nikt już nie czyta.” „Książka przegrała z internetem.” No więc… nie. Najnowszy raport Biblioteki Narodowej trochę psuje ten dramatyczny scenariusz. 📚 56% osób w wieku 15–18 lat czyta książki. Tak, młodzież — ta rzekomo zaginiona dla literatury. Czyli statystycznie w klasie pełnej uczniów więcej niż połowa ma kontakt z książką. Nieźle jak na pokolenie oskarżane o romans wyłącznie z ekranem. A ogólnie? 41% Polaków przeczytało przynajmniej jedną książkę w roku. To może nie rewolucja, ale też nie czytelniczy koniec świata. Zwłaszcza że są tacy, którzy robią wynik za kilku. 💥 7% to czytelnicze jednostki specjalne — ludzie, którzy czytają siedem i więcej książek rocznie. Szanujmy ich. To oni podtrzymują obieg literackiego tlenu. A biblioteki? Uwaga, sensacja. Biblioteki… nadal istnieją. ...

Czytelnik XXI wieku, czyli homo legens z Wi-Fi. Kiedyś czytelnik przychodził do biblioteki po książkę. Dziś przychodzi po książkę, ładowarkę, ciszę, Wi-Fi, polecenie „coś cienkiego, ale mądrego”, a czasem tylko po to, żeby rzucić mimochodem: „Proszę pani, ja nic nie czytam… ale ten Dostojewski to miał jednak rozkminy.” I wtedy bibliotekarz wie: jest nadzieja. Bo czytelnik XXI wieku nie wygląda już tak, jak wyobrażały go stare encyklopedie — w golfie, z tomem poezji pod pachą i melancholią w oku. Dzisiejszy czytelnik ma słuchawki, rozładowany telefon, zapisane cytaty w notatkach i tysiąc otwartych kart w głowie. To nie jest czytelnik mimo internetu . To jest czytelnik w świecie internetu . I trzeba przyznać — radzi sobie całkiem nieźle. Według raportu Biblioteki Narodowej o stanie czytelnictwa w Polsce (2025), młodzież 15–18 lat pozostaje jedną z najbardziej czytających grup. A to oznacza, że mimo wszystkich przepowiedni o końcu książki, papier wciąż nie skapitulował. Po prostu zmie...

Niech te Święta Wielkanocne przyniosą Wam spokój, uśmiech, wiosenną energię i prawdziwy odpoczynek od codziennego tempa. Życzymy Wam dobrych spotkań, jasnych myśli, świątecznego ciepła i dokładnie tyle rodzinnego zamieszania, żeby było miło, ale jeszcze bez potrzeby chowania się między regałami. A w wersji całkowicie bibliotecznej: książek wciągających bardziej niż mazurek, wolnego czasu dłuższego niż lista lektur i samych dobrych historii — przy stole, po spacerze i pod kocem. Niech Wasze świąteczne dni mają lekką fabułę, spokojne tempo i naprawdę szczęśliwe zakończenie. Biblioteka Maczka  

7 typów ludzi przy wielkanocnym stole i jakie książki mogliby czytać Wielkanoc to dla wielu osób bardzo ważne przeżycie duchowe, czas refleksji, wyciszenia, spotkania z tym, co naprawdę istotne, a także moment głęboko zakorzeniony w tradycji i rodzinnych przeżyciach. Ale obok tego wymiaru święta mają też swoją drugą, bardzo ludzką odsłonę: wspólny stół, rozmowy, rodzinne rytuały, powracające co roku teksty i całą galerię charakterów, bez których trudno wyobrazić sobie świąteczne spotkanie. Bo umówmy się — przy wielkanocnym stole rzadko siedzą po prostu ludzie. Tam zasiadają całe życiowe role. Ktoś jest specjalistą od pytań osobistych. Ktoś od wspomnień z dawnych czasów. Ktoś od dokładania jedzenia z siłą godną osobnej kategorii olimpijskiej. Ktoś od milczenia tak wymownego, że aż robi się z tego osobna sztuka. A gdyby każdemu z nich przypisać książkę? O, wtedy zrobiłoby się naprawdę ciekawie. 1. Ciocia Audyt Wewnętrzny Nie pyta złośliwie. Ona po prostu działa w trybie permanentnego...