Matt Haig i kolejna historia, która trafia prosto w człowieka
RECENZJA
Są książki, które czytasz szybko, odkładasz na półkę i po tygodniu ledwo pamiętasz imiona bohaterów. Ale są też takie historie, które wchodzą do głowy cicho, powoli, trochę jak rozmowa z kimś bliskim późnym wieczorem. I właśnie taka jest dla mnie książka „Niemożliwe życie” Matta Haiga.
Po „Bibliotece o północy” wiedziałam już, że Haig potrafi pisać o ludzkich emocjach w sposób wyjątkowy — bez wielkich fajerwerków, ale za to tak, że człowiek nagle zatrzymuje się na jednym zdaniu i myśli: „Kurczę, chyba właśnie tego potrzebowałam”. Dlatego byłam bardzo ciekawa, czym zaskoczy mnie tym razem. I nie zawiodłam się ani trochę.
„Niemożliwe życie” to historia Grace — emerytowanej nauczycielki matematyki, która po stracie męża i wielu życiowych rozczarowaniach nagle trafia na Ibizę. I nie, to nie jest kolejna lekka historia o wakacjach i drinkach z palemką. Wręcz przeciwnie. To opowieść o samotności, o szukaniu sensu i o tym, że czasami życie potrafi zaskoczyć wtedy, kiedy już prawie przestajesz na nie liczyć.
I powiem Ci szczerze — ta książka ma w sobie coś dziwnie kojącego. Czytasz ją i masz wrażenie, że autor siada obok Ciebie z herbatą i mówi: „Hej, pogubienie się też jest częścią życia”. Jest tu trochę tajemnicy, trochę magii, trochę filozofii i mnóstwo emocji, ale wszystko podane bardzo delikatnie. Bez przesady. Bez udawania.
Najbardziej urzekło mnie jednak to, jak Matt Haig pisze o nadziei. Nie takiej cukierkowej i instagramowej, tylko prawdziwej — małej, czasem ledwo widocznej, ale jednak wystarczającej, żeby zrobić kolejny krok.
To nie jest książka pełna akcji. To książka pełna uczuć. Taka, którą najlepiej czytać powoli, z kocem i chwilą spokoju. I mam wrażenie, że trafia dokładnie tam, gdzie powinna.
Jeśli lubiłaś „Bibliotekę o północy”, to „Niemożliwe życie” bardzo możliwe, że też Cię otuli. A jeśli jeszcze nie znasz Matta Haiga, to może właśnie od tej historii warto zacząć.
Komentarze
Prześlij komentarz